تبلیغات
ی ادم خیلی خاص

سلام✋

نمیدونم وقتی داری اینو میخونی رابطمون چطوریه شاید خیلی وقته ندیدمت

شاید باهم قهریم

شاید چند وقتیه از هم بی خبریم

یا باهم درارتباط نیستیم

شایدم همین چندروز پیش بود ک باهم صحبت کردیم

یا همین چند ساعت پیش...

مهم نیست اینا دلنوشتس حرفای دلمِه

۴۸ ساعت دیگه سال نو میشه

همه چی نو میشه

امیدوارم تو سال جدید

اتفاقای خوبی برات بیوفته

پیشرفت کاری،موفقیت تحصیلی، و هزاران چیز دیگه

☺✌ امیدوارم هرچی که دلت میخواد همون بشه و

در راس خواسته ها و ارزوهات من خودم،

از خدا برات سلامتی میخوام

اگه یه روزی با یه نگاهی،حرفی شوخی یا جدی

خواسته یا ناخواسته تو روت یا پشت سرت به

خودت یا پیش خودمو تو ذهنم عمدا یا غیر عمد

باعث ناراحتیت شدم، ازت معذرت میخام و امیدوارم

حلال کنی

*سال نوت پیشاپیش پسو پیش کج و راست همه

جوره مبارک* راستی یادت نره !!!! اولین کسی ک سال

نو رو اینجور بهت تبریک گفت من بودم :)




تاریخ : سه شنبه 29 اسفند 1396 | 12:40 ق.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

مارال عزیزم...عزیزترینم....سلام...خوبی...دلم برات خیلی تنگ شده....الان که دارم این نوشته رو مینویسم....ساعت 11 و 22 دقیقه شنبه شبه...قراره فردا باز برم پادگان....سال تحویل هم احتمالا پادگان هستم....ولی خب...هر چا تو هر موقعیتی باشم...همیشه بیادت هستم...سرکلاس...پادگان....بیرون....همیشه بخدا همیشه...وای چقد پرحرفی کردم....سال نو مبارک

امیدوارم به تمام ارزو هات برسی....دعا کن منم به ارزو هام برسم....هر چند وجود خودت تو زندگیم...قشنگترین و بهترین ارزوی قلبی منه....

خیلی دوستت دارم...خیلیییییییییییی




تاریخ : شنبه 26 اسفند 1396 | 11:21 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

زندگی بین من و مارال ی چیزیه که فقط به ما دو نفر ربط داره....حتی اگ فحشمم بده تو گوشمم بزنه بازم واسه عزیز ترینه...کسی حق نداره مارال منو قضاوت کنه ها...اخه کدومتون میدونید اون موقع ک تنها بودم فقط مارال بود ک بهم دلگرمی میداد هر چند فرسخ ها دور بود و هست...




تاریخ : دوشنبه 21 اسفند 1396 | 09:36 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

مارال من بی وفام؟!؟!مگ تو پیامای وب خودت رو نمیخونی!؟ها؟!؟!برو ببین کی بی وفاست....ببین چند بار بهت پیام دادم ببین چقد برات پیام گذاشتم....تو اون وبلاگ مدرسه گذاشتم و.....اون یکی دیگ برو همه رو نگاه




تاریخ : جمعه 18 اسفند 1396 | 10:36 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

سلام روز زن رو به همه خانم های روی این کره خاکی تبریک میگم....اول مادرم...دوم مارال عزیز ...سوم خواهر های عزیزم....



تاریخ : پنجشنبه 17 اسفند 1396 | 07:42 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

یک دقیقه سکوت...

بخاطر خجالت کشیدن مردی که درآمدش کفاف زندگیشو نمیداد چه برسد به خرید عید و پای رفتن به خونه رو نداشت!

یک دقیقه سکوت...

بخاطر شرمندگی مردی که لباس چروکیده دست دوم رو بنام جنس خارجی تن بچش کرد برویش خندید و در خفا اشک ریخت!

یک دقیقه سکوت...

بخاطر زنی که با شرافت تمام غرورش را زیر پا گذاشت و خونه تکونی دیگران رو انجام داد و خانم خونه اربابی کرد براش ولی تسلیم هیچ نامردی نشد!

یک دقیقه سکوت...

بخاطر تبسم مصنوعی بر کنج لب زنی که چرخ کرده سنگدونی مرغ رو بجای گوشت چرخ کرده بخورد بچه در آرزوی کبابش داد!

یک دقیقه سکوت...

بخاطر مستاجری که سردرد رو بهونه کرد و دستمال بر سر بست و پتو بر سر کشید و گریه کرد برای عید که صاحبخونه در قبال اجاره های عقب افتاده جوابش کرده بود!

یک دقیقه سکوت...

بخاطر بچه ای که خجالت کشید و تو کوچه نیومد و با حسرت از لای در همبازی های لباس نو بر تن رو دید زد زیر گریه!

یک دقیقه سکوت....

به خاطر انسانیت که این روزا مرده ولی تو میتونی اونو زنده کنی...

خدایا این روزا هوای خیلیا رو داشته باش




تاریخ : سه شنبه 15 اسفند 1396 | 12:27 ق.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

️❣ وقتی میشود؛

همین حالا قدر دانست،

همین حالا دوستت دارم گفت،

همین حالا سر و صورتش را بوسه باران کرد،

چرا بعدا غصه نبودنش را بخوریم؟

چرا بعدا به جای خالیش دوستت دارم بگوییم؟

چرا رویِ سر و صورت بی جانش توی عکس بوسه بکاریم؟

راستی؛ چرا ما قدر دانستن را یاد نگرفتیم

عوضش تا دلت بخواهد حسرت گذشته خوردن را بلدیم؟!



تاریخ : سه شنبه 15 اسفند 1396 | 12:20 ق.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

هستند آدمهایی که با ما زندگی میکنند

با ما حرف میزنند

حتی گاهی نگران ما میشوند...

اما تنهایی ما را پر نمیکنند

میدانی چرا؟

چون شوق بودن در کنار ما را ندارند...

به همین خاطر است که بیشترمان تا وقتی عاشق نشدیم احساس تنهایی میکنیم

زیرا فقط کسی که عاشق ماست شوق بودن ما را در کنار خودش دارد

این نکته ای عاشقانه نبود

سربسته گفتم که بدانی

اگر میخواهی پدر و مادرت

اگر میخواهی خواهر و برادرت

اگر میخواهی فرزند کوچک و بزرگت

دوستانت و همه کسانی که به تو نزدیک اند احساس تنهایی نکنند

به آنها نشان بده که مشتاق بودنشان هستی




تاریخ : دوشنبه 14 اسفند 1396 | 02:46 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

بابام تصادف کرده....از حالش بیخبرم هیچ کی هیچ چیزی نمیگه....اونقد خیابون های لعنتی رو قدم زدم اما اه.....

اه.....

اه.....





تاریخ : پنجشنبه 19 بهمن 1396 | 07:25 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

حکایت عجیبی هستش واسه ما ایرانی ها بین کار نکرده و توقعات بالامون...مثلا من خودم اونقد تنبلی کردم و سست عنصر بازی دراوردم با این حال چشم دوختم به معجزه که امسال ارشد قبول بشم....نمیدونم چ مرگم شده....حالم از خودم داره بهم میخوره...کاش میشد ی دل سیر خودمو کتک بزنم....هیچیم نیستا ولی ی جوری ام...مثلا کنکور دارم...ی کلمه هم نخوندم...سربازی شده بهونه تموم تنبلی ها و ضعف هام....15 سال بخاطر حرف بقیه درس خوندم واسه اینکه خونوادم جلو فامیل ما ک هیچ کدوم شکل ادمیزاد نیستن کم نیارن و سرافکنده نشن...ولی الان میخام بخاطر دل خودم بخونم....خدایا کمکم کن




تاریخ : پنجشنبه 19 بهمن 1396 | 11:57 ق.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

از ته دل خوشحالم....تو دلم ی حس فوق العاده دارم...برای دوستی که امروز خیلی خوشحاله....برای دوستی که با تموم مجازی بودنش 2 سال و خرده ای پای رفاقتمون موند....برای دوستی که خیلی وقتا سرش داد زدم....حرف بی ربط زدم...و....اما هیچ وقت به دل نگرفت....خوشحالم از اینکه بهترین دوستم راه درست رو پیدا کرده و فهمیده چطور باید مسیر زندگی رو ادامه بده....خیلی دوست دارم زنده باشم و موفقیت اونو ببینم و به عنوان ی دوست احساس غرور کنم امیدوارم دوستی مون سال های سال پابرجا بمونه...امیدوارم هیچ وقت خسته نشیم از دوستی و...خدایا شکرت



تاریخ : سه شنبه 17 بهمن 1396 | 05:31 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

خیره شدن به صفحه مجازی و منتظر موندن واسه کسی که حتی اسم و فامیلشم درست نمیدونم شاید کار درستی نباشه...اما خب ادم بعضی وقتا خودش نمیدونه با خودش چند چنده....بعضی وقتا حاضری که همه زندگیتو بدی تا فقط چند کلمه با یکی بحرفی...بعضی وقتا حاضری از همه چی بگذری اما یکی اسمتو صدا کنه....دوس داری نفس بکشی یکی رو ..اما...وای خسته شدم از این خیالات پوچ




تاریخ : سه شنبه 17 بهمن 1396 | 02:29 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

از مردم ایران می ترسم ! چند سال پیش که استان گیلان و شهررشت برف سنگینی بارید و شهر چند روزی دچار بحران شده بود ، از دوستی شنیدم که نان لواش هر بسته تا بیست هزارتومان فروخته شد . قبل از زلزله کرمانشاه ، قیمت کانکس حدود یک و نیم تا دو میلیون بود و پس از زلزله قیمت کانکس به حدود هفت میلیون رسید. با یک برف که شهر تهران به بحران رسیده ، قیمت کرایه تاکسی از فرودگاه امام تا شهر تهران به یک میلیون رسیده است . اینکه مسٸولین مدیریت بحران بلد نیستند ، عجیب نیست ، چون مدیریت یک تخصص آموختنی است که این عزیزان نیاموخته اند. اما چه بلایی بر سر انسانیت آمده است . خیلی دوست دارم کسانی که در شهر رشت نان لواش را بسته ای بیست هزارتومان به مردم فروخته اند از نزدیک ببینم ، برایم جالب است فروشنده کانکس هفت میلیونی خانواده دارد یا نه ؟ راننده تاکسی که کرایه یک میلیونی از مسافرش طلب می کند ، به کدام خدا اعتقاد دارد ؟ حتما فیلم دوربین مخفی ایرانی که اخیرا منتشر شد دیده اید که مردم عادی کوچه و خیابان چگونه پولهای یک نابینا را با وقاحت تمام می دزدند ! من از مردم ایران می ترسم ! از خودم بعنوان یک معلم دانشگاه خجالت می کشم که در تربیت این نسل مسٸولیت داشته ام و درست تربیت نکرده ام ، معلمان مدرسه ، روحانیون و وعاظ ، صدا و سیما ، آموزش و پرورش ، وزارت فرهنگ و ارشاد و ... همه کسانی که به هر نحو سهمی در فرهنگ سازی داشته ایم باید خجالت بکشیم . وقتی شنیدم در بحران هسته ای و سونامی شهر فوکوشیما ، پنجاه نفر داوطلب شدند برای خنک نگهداشتن رآکتور هسته ای (مرگ ) تا مردم شهر فرصت پیدا کنند از شهر خارج شوند ، درجه شرمساری ام بیشتر می شود . وقتی شنیدم در زمان تخریب برج های دوقلو در یازده سپتامبر تاکسی های شهر نیویورک مردم را رایگان جابجا می کردند ، از شدت خجالت آب می شوم. من از مردم ایران می ترسم !! من بخاطر تمام کوتاهی هایم در عرصه فرهنگ اجتماعی از تاریخ ایران شرمسارم . - دکتر امیدهاشمی



تاریخ : پنجشنبه 12 بهمن 1396 | 12:48 ق.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

پولدار که باشی برف بهانه ای میشود برای لباس نو خریدن با دوستان به اسکی رفتن ، تفریح کردن و از زندگی لذت بردن ... اما خدا نکند فقیر باشی و برف ببارد از بیکار شدن پدر کارگرت بگیر تا غم پاره بودن کفشهایت و چکه کردن سقف خانه ات ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ پوﻝ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﺪ برف ﻧﻌﻤﺖ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﻋﺬﺍﺏ؟




تاریخ : یکشنبه 8 بهمن 1396 | 09:43 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

شب های بلند زمستان

هر وقت مادر سفره شام را زودتر پهن می‌کرد و کت آقاجون را از کمد بیرون می‌کشید

می‌فهمیدیم قرار است جایی برویم

همان سرِ شب با کلی ذوق و شوق، آماده میشدیم

برای رفتن به یک شب نشینی آقاجون می‌گفت:

صله ارحام دلِ آدم را شاد نگه می‌دارد

هیچکس هم نمی‌گفت نمی‌آیم!

ازین ادا اصول ها که من نمی‌آیم

شما خودتان بروید و امتحان و آزمون و کنکور دارم

وجوان است دوست دارد توی خودش باشدهم نداشتیم

همه با هم می‌رفتیم

تلفن هم نبود

که قبلش هماهنگ کنیم

و میزبان و بچه‌هایش را هم کلی ذوق زده می‌کردیم

به سر کوچه شان که می‌رسیدیم

جلوتر از مادر و آقاجون بدو بدو خودمان را به درشان می‌رساندیم

تا از بودنشان اطمینان پیدا کنیم

با یک چشم از لای در حیاط که اغلب خوب بسته

نمی‌شد یا از سوراخ کلید به درون خانه‌شان سرک

می‌کشیدیم

روشن بودن یک چراغ،

به منزله این بود که خانه نیستند

و خودشان جایی رفته‌اند

حسابی توی ذوقمان می‌خورد

و قلب و دلمان حسابی می‌گرفت

اما اگر همه چراغها روشن بود

بگو بخند تا آخر شبمان جور بود

اما این روزها چه

آخر شب که بغض می‌کنی دردها که تلنبار می‌شود،

میروی سراغ لیست مخاطبانت

یکی حالت روح

یکی لست ریسنتلی

یکی لانگ تایم اِگو!

یکی دلیت اکانت!

آدم نمی‌داند کِی هستند، کِی نیستند!؟

اصلا آدم نمی فهمد چراغِ کدام خانه خاموش است و کدام روشن!؟

تا بی مقدمه برایش تایپ کند: " تشنه ی یک صحبت

طولانی‌ام ". و سریع ریپلای شود: " بگو من کِی کجا

باشم؟ ".

داریم از تنهایی و بی همزبانی "دق" می کنیم بعد

اسمش را گذاشته اند " عصر ارتباطات ".




تاریخ : چهارشنبه 29 آذر 1396 | 07:24 ب.ظ | نویسنده : مسیح .............. | نظرات

تعداد کل صفحات : 21 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...